بسم نو ر
امروز صب اینطور شروع شد . یکی از دوستانم در اینیستا مطبلی برایم فرستاد که از خنده روده بر شدم. من هم برای یکی درگیر از دوستانم فرستادم و حالا که سر ظهر است نزدیک 20 تا از دوستان دور و نزدیکم آن جوک مسخره را خواندند و برای هم تعریف کردند.
القصه داستان این مطلب همکاری ست .
یک قانون خیلی جذاب در رسانه است که می فرماد قدرت در شبکه سازی ست اصلا شاید بخاطر همین قانون باشد که اثر گذار ترین رسانه های امروز تحت عنوان کلی شبکه های اجتماعی شناخته می شوند. اما نکته ی مهم تر این است که راز موفقیت یک شبکه ی قوی یا یک رسانه ی قوی در چیست؟
عارضم به خدمتتون که در کنار ارزش های خبری معمول که در محافل آکادمیک رسانه ای بطور معمول تدریس می شود قائلم که یک ارزش دیگر نیز باید باشد.آن هم همکاری ست . همکاری راز اتقان یک شبکه ی قوی ست . برای همین است که میگویم ساختار تار عنکبوتی رسانه های فعلی اگر همکاری نداشته باشد به هیچ دردی نمی خورد . و اصلا دیگر تار عنکوبی نیست صرفا راه راه است . خطوط موازی که هیچ محل تلاقی ندارند. و همین همکاری ست که جریان های رسانه ای فراگیر را میسر می کند. همکاری بین خود مردم . شاید مشارکت هم واژه خوبی باشد . شاید هم همان همکاری بهتر باشد . شاید هم همدلی، البته بنظرم همدلی مرحله بعدی یک همکاری درست حسابی باشد . همکاری همان چیزی ست که نخ تسبیح فرآیند های رسانه ای ست. مثلا همین لایک کردن را توجه کنید، جدای از اینکه یک کارکرد جدیست برای نشان دادن علاقه مندی، یک پارمتر اثر گذار است برای بررسی موفقیت های یک کمپین. مثلا در زمان انتخابات ریاست جمهوری یک هدف سبب می شود در بخش عظیمی از جامعه اراده ی همکاری بوجود بیاید و یک صدا بشوند. از این رو خیلی اختلاف نظر ها و تفاوت ها را هم کنار میگذارند، شروع می کنند به فداکاری و از خودگذشتکی، شروع می کنند به حضور در کف خیابان و شروع می کنند به تبلیغ دهان به دهان. و در شبکه های اجتماعی هم مطالبی را در کلیه گروه ها یشان فوروارد می کنند و تا پاسی از شب بیدار می مانند و پایین پست ها سر مواضع سیاسی شان دعوا می کنند، در گروه هایشان بحث و جدل می کنند تا مثلا یک شٌبه را پاسخ بدهند، مردم فارق از نوع کسب کارشان با یکدیگر همکاری می کنند تا به غایت شان برسند. یا اصلا اهداف سیاسی را کنار بگذاریم، کمپین های عام المنفعه را نگاه کنید، واقعا چه چیز باعث می شود مردم با یک فراخوان ساده یک فرد مشهور، در فاصله زمانی خیلی کوتاه، عدد هنگفتی را به زلزله زدگان کرمانشاه یا افراد مستمند یا بیماران و … کمک کنند . واضح است، مردم آنقدر بخاطر آن کار خیر و عام المنفعه با یکدیگر همکاری می کنند که در آخر آواز همدلی شان گوش فلک را کر می کند.حالا شاید بگویید این همکاری صرفا بین مردم است و رسانه کجای این بحث قرار می گیرد؟ خب دو وجه موجود است . یک اینکه رسانه ها ابزار این همکاری را فراهم میکنند و مردم را به یکدیگر متصل میکنند. مثلا برنامه ماه عسل برای کمپین ازادی زندانیان مردم را مطلع می کند و باعث می شود زیرساخت این همکاری بوجود بیاید. وجه دیگر، مطلبی ست تحت عنوان رسانه ی تعاملی. در این بحث اینطور مطرح می شود که رسانه ای خوب است که مخاطبانش منفعل نباشند و با آن رسانه همکاری کنند برای همین است که اکثر برنامه های تلویزیونی از سامانه پیامکی برای ارتباط با مخاطبانشان استفاده میکنند تا نشان دهند مخاطبان شان با آن ها همکاری می کنند. اما حالا که بهتر فکر میکنم همکاری خود رسانه ها هم با یکدیگر خودش دلیلی برای جریان سازی ست . مثلا ارتباط بین ادمین های کانال های تلگرامی برای بازنشر یک خبر. در خیلی از این نوع ارتباط ها و همکاری ها ادعا ها کنار گذاشته می شوند و گردانندگان رسانه ها فارغ از منم منم هایشان و نبود اعتماد کافی بخاطر عدم شناخت در بستر شبکه های اجتماعی، با هم همکاری می کنند و خیلی خودجوش یک خبر را منتشر می کنند.کاری که خیلی از خبرگزاری های عریض و طویل فعلی علی رغم وجود خطوط فکری مشترک قارد به ایجاد آن نیستند. یا در همین موضوع همکاری بین سلبریتی ها هم برای برگزاری کمپین های فرهنگی یا عام المنفعه خودش نوعی از این همکاری بین رسانه ای ست اگر سلبریتی ها را به مثابه یک رسانه ببینیم .
حقا هکماری راز رشد رسانه است، در هر سه وجهی که به ذهن حقیر رسید.
:: پی نوشت::
شاید معادل این واژه همکاری در فرهنگ دینی همان وحدت باشد. همان چیزی که مدت هاست جای خالی اش حس می شود . حالا شما هر چه نامش را میخواهید بذارید، مهم این است که چیز خیلی خوبی ست .
:: پی نوشت 2::
دوستانی که مختصری با این پایگاه اطلاع رسانی در ارتباط هستند و منت میذارن سر این کمترین، حتما میدانند که اینجا قرار نیست خیلی حرف های قلمبه سلمبه بزنیم. صرفا انتشار دغدغه هایی ست که به زعم این حقیر باید گفته شود.
ممنون دارتان هستم که وقت میگذارید و مطالعه می کنید.
:: پی نوشت 3:
عذر خواهی بابت غیبت این چن وقته . مشغول دل مشغولی جذابی هستم که روز به روز لذت بیشتری از آن می برم . کم و بیش خبر هایش را دارید منتها چون بنایم بر این است که اینجا بیشتر از گذشته برایتان بگویم صبر میکنم تا بگذرد بعد نقلش را برایتان بگویم.
راستی صبح امروز اصلا این طور شروع نشد.
